
Boy Edgar dirigeert. Foto: Pieter Boersma
Vanavond krijgt saxofonist Yuri Honing de VPRO/Boy Edgar Prijs.
De uitreiking is live te horen op Radio 6, in VPROJazzlive tussen 21.00 uur en 0.00 uur
Maar wie was nou eigenlijk Boy Edgar, en vooral: wat voor een muziek maakte hij?
Aansluitend op de prijsuitreiking kun je tot 4.00 uur vannacht luisteren naar een speciale editie van Nachtbraken.
Frank Jochemsen maakte een documentaire over Boy Edgar. Daarvoor trok hij menig archief overhoop, en in de spelonken van de omroep vond hij talloze banden met concertopnames van Boy Edgar en zijn big band.
Voor Nachtbraken maakte Frank een keuze uit die banden. Een lange nacht vol concerten van Boy’s Big Band onder leiding van Boy Edgar dus, met gastsolisten als Nina Simone, Oliver Nelson, Ted Curson, Benny Bailey, Slide Hampton en Piet Noordijk.
Als je meer wilt weten of vragen hebt kun je altijd mailen naar frank@radio6.nl
De volgende concerten worden tussen 0.00 uur en 4.00 uur uitgezonden, met dank aan de NTR, de VARA en de erven Boy Edgar:
Boy’s Big Band in Groningen
VARA’s Jubileum Jazz concert
De Harmonie te Groningen, VARA 2 oktober 1965
-Now’s the time (C. Parker)
-Work song (O. Brown/J. Adderley)
-Summertime (Gershwin) (Vocale soliste: Nelly Frijda)
-Blue Boy (H. Schoonderwalt) bassist: Rob Langereis
-I remember Vienna (B. Edgar)(Solisten: Frans Wieringa – orgel en Harry Verbeke – tenorsax)
-Return (T. Loevendie) (Solisten: Theo Loevendie/Piet Noordijk/Cees Smal)
-Blues minor (J. Coltrane)
-Teenie’s blues (O. Nelson) (Solisten.: Ted Curson/Herman Schoonderwalt)
-Long as you’re living (Brown/Priester/Turrentine) (Solisten: Ted Curson/John Engels)
-Now (B. Edgar) (Solisten: Ted Curson)
Boy Edgar met Oliver Nelson
VARA-Studio, NRU 20 oktober 1968
Met: Oliver Nelson (sopraansax), Piet Noordijk (altsax), Slide Hampton (trombone), Benny Bailey (bugel/trompet), Cees Slinger (piano), Han Bennink/John Engels (drums)
-Stolen moments (O. Nelson)
-Lou’s good dues blues (O. Nelson)
-The blues and the abstract truth (O. Nelson)
-The man I love (Gershwin)
Big Band van Boy Edgar op Newport jazz festival / ‘Battle of the Bands’
Doelen Rotterdam, NOS 9 september 1969
Met: Ado Broodboom, Benny Bailey, Slide Hampton, Toon van Vliet, Harry Verbeke, Piet Noordijk, Wim Overgaauw, Ruud Jacobs, Dick vd Capellen, Martin van Duynhoven, John Engels
-Solitude (Ellington)
-Duke Ellington medley (Ellington/Edgar)
-Blues Minor (J. Coltrane)
-These foolish things (Link/Marvell/Strachey)
-Be there (Edgar)
Boy’s Big Band in Frascati
Voorpoef op jubileumconcert 10 jaar Boy’s Big Band
Frascati Amsterdam, NOS 2 januari 1971
Met: Ado Broodboom, Benny Bailey, Slide Hampton, Toon van Vliet, Harry Verbeke, Piet Noordijk, Wim Overgaauw, Ruud Jacobs, Dick vd Capellen, Martin van Duynhoven, John Engels & Nina Simone als speciale gast.
-Take the A-train (B. Strayhorn)
-Duke Ellington medley (Ellington/Edgar)
-It don’t mean a thing (D. Ellington)
-Be there (B. Edgar)
-Fine and mellow (Holiday) (Nina Simone + Boy’s Big Band)
-See-Line woman (trad.) (Nina Simone + Boy’s Big Band)
-Stompy Jones (D. Ellington)
16 mei 2012
door: Frank Jochemsen

De tweede LP van Boy Edgar, uit 1966
Ieder jaar wordt de VPRO/Boy Edgar Prijs uitgereikt aan de beste Nederlandse jazzartiest. Wanneer de winnaar bekend gemaakt wordt is dat voorpaginanieuws en de uitreiking trekt ook veel aandacht. Velen kennen dus de naam Boy Edgar. Maar wie weet eigenlijk nog wie hij was? VPRO-programmamaker Frank Jochemsen besloot hem voor Holland Doc radio te portretteren en beschrijft de wordingsgeschiedenis.
Wie is Boy Edgar?
Vanaf het moment dat ik me in hem wil verdiepen stuit ik op een enorme hoeveelheid materiaal. Boy Edgar (1915-1980), geboren en getogen Amsterdammer, was jazzmusicus en medicus. Zijn grootste successen beleeft hij in de jaren zestig als leider van Boy’s Big Band, het eerste echte jazzorkest van Nederland. Ongeveer alle Nederlandse jazzmuzikanten spelen erin en hij haalt de ene wereldster na de andere hoogstpersoonlijk naar Nederland voor een gastoptreden: Nina Simone, Oliver Nelson, Max Roach, Ben Webster, Eric Dolphy enzovoort. Boy Edgar denkt groot en krijgt veel voor elkaar. Zo regelt hij dat zijn bigband op het prestigieuze jazzfestival in Juan-les-Pins kan spelen, dankzij een overheidssubsidie waarvoor hij hoogstpersoonlijk de Minister van Cultuur even belt.
Dit extreem dynamische jazzleven combineert Boy Edgar met een prestigieuze loopbaan als medisch wetenschapper. Hij is professor in de Neurochemie en promoveert op Multiple Sclerose. Medio jaren zestig wordt hij gevraagd voor een leerstoel aan de Universiteit van Chicago; hij emigreert met gezin en al. Wanneer hij in 1968 terugkeert naar Nederland pakt hij zijn jazzactiviteiten weer op en begint tegelijkertijd als pionierend huisarts in de net opgeleverde Bijlmermeer. Daarnaast adviseert hij in de eerste Nederlandse abortuskliniek.
Gretig naar steeds meer materiaal raak ik verzeild in het Nederlands Jazzarchief. Daar kom ik jazzjournalist Marie-Claire Melzer tegen, die bezig is met research voor een boek over Boy Edgar. Het bizarre dubbelleven en de geniale muziek van Boy Edgar fascineert ons zo dat we besluiten zijn verhaal te vertellen in een radiodocumentaire. We keren het ene archief na het andere om, lezen ongeveer alle artikelen die ooit over hem gepubliceerd zijn, stuiten op stapels banden met concerten en spreken met muzikanten, vrienden en familie over onze plannen.

LP Boy Edgar's Sound (BES) Live at Shaffy
Tijdens onze research gebeurt iets bijzonders: bij de dochter van Boy Edgar duikt een grote doos banden op. Het blijkt ruw materiaal voor een radioportret te zijn. Iemand is ons voor geweest, in 1977 al. Het blijkt niet zomaar iemand te zijn; op de doosjes staat in kriebelig handschrift de naam
Bob Uschi, de grondlegger van de radiodocumentaire in Nederland. Tussen 1948 en 1980 maakt hij honderden ‘akoestische films’ over zeer controversiële onderwerpen als concentratiekamp Auschwitz, drugsverslaving en pedofilie. Kennelijk is ook Bob Uschi gebiologeerd geraakt door Boy Edgars bizarre leven. Hij laat Edgar maandenlang achtervolgen door zijn medewerkers; in de huisartsenpraktijk, thuis met levenspartner Gerrie van der Klei en tijdens repetities, optredens en nachtelijke jamsessies. Tijdens het digitaliseren van deze elf uur aan geluid voel ik me af en toe bij Boy Edgar op bezoek. Dichterbij kan ik, die twee jaar na Edgars overlijden geboren is, nooit komen.
Spreekuren met patiënten, huisbezoeken, kibbelarijen met Gerrie, ruzies met jazzmuzikanten, rommelige repetities, dronken buien en een zeer openhartig interview. Boy Edgar’s totaal chaotische bestaan ligt ineens open en bloot voor me; alsof het gisteren opgenomen is.
Het blijkt dat het portret door Bob Uschi nooit af gemaakt is. Enkele bijgevoegde notities geven slechts een suggestie welke kant hij op wilde. Wij besluiten onze plannen radicaal te wijzigen; we gebruiken Uschi’s banden als basis voor onze documentaire. Wie beter dan Boy Edgar zelf kan ons laten horen wie Boy Edgar was?
Holland Doc radio: De geniale chaos van Boy Edgar
zondag 13 mei, radio 1, 21.04
Boy Edgar Themaweek
zondag 13 mei t/m vrijdag 18 mei, Cultura24
De radiodocumentaire over Boy Edgar is voor Cultura24 de aftrap voor een hele week Boy Edgar. Vanuit de Radio 6 studio licht Frank Jochemsen prachtige televisieprogramma’s uit het archief toe.
Nachtbraken: Boy Edgar concerten
woensdag 16 mei, Radio 6, 0.00 – 4.00
Frank Jochemsen stuitte op vele unieke banden met concerten van Boy Edgar die al jaren liggen te verstoffen. Voor deze speciale extra aflevering van Nachtbraken maakte hij een keuze uit die opnamen. Concerten van Boy’s Big Band onder leiding van Boy Edgar, met gastsolisten als Nina Simone, Oliver Nelson, Ted Curson, Benny Bailey, Slide Hampton en Piet Noordijk.
11 mei 2012
door: Frank Jochemsen

Fender Rhodes pionier Rob Franken & een nog jonge Toots Thielemans
Vandaag wordt
Jean ‘Toots’ Thielemans negentig jaar oud. In ‘Nachtbraken’ vertelt Toots daarom over zijn samenwerking met de Nederlandse pianist
Rob Franken.
Rob Franken was jarenlang de vaste toetsenist van Jean ‘Toots’ Thielemans. Wanneer Toots naar Europa kwam voor een tournee reserveerde hij Rob lang van tevoren voor zijn begeleidingsgroep. Ze spelen onder anderen samen op de beroemde filmmuziek van Turks Fruit
Over de samenwerking met Rob Franken zegt Toots in 2008 tegen Frank Jochemsen:
“Het was 1973. Rob vroeg of ik zin had in een schnabbeltje. Voor 250 gulden namen we een FUMU-band op. Functionele muziek, voor in warenhuizen en liften. In twee uur tijd hadden we de jazzklassiekers op de band staan. Ik improviseerde, en Rob op zijn Fender. Ik kreeg de band mee, en luisterde er thuis naar. Ik was diep onder de indruk van het spel van Rob. Ik heb de tape zó geknipt dat alleen zijn solo’s overbleven. En daar heb ik me mee opgesloten in mijn werkkamer. Zoals iemand die Russisch leert. Alleen nog Rob Franken om mij heen.”
“Voor mij was dat in die jaren een heel nieuw geluid. Rob had een eigen systeempje van improviseren. De Hollandse muzikanten zeggen: “Dat zijn allemaal maar loopjes.” Ik zeg dan: opgepast jongens, dat zijn geen loopjes. Ik heb ze allemaal geoefend en tot de dag van vandaag is zijn invloed aanwezig in mijn spel. Hij staat aan de wieg van wat ze nu de Toots-stijl noemen. Rob verdient veel meer herkenning en waardering. I love Rob, hij was een red light in mijn carrière.”

Frank Jochemsen biedt Toots Thielemans het eerste exmplaar aan van de CD 'Fender Rhodes'
Frank Jochemsen maakte in 2008 een documentaire over Rob Franken, daaruit vannacht een klein stuk herhaling. De band met FUMU van Toots en Rob Franken (uit 1973) heeft Frank inmiddels boven water gehaald. Daarvan ook twee sprekende voorbeelden! unieke opnamen dus!
29 april 2012
door: Frank Jochemsen
Soms kom je op het web totaal unieke filmpjes tegen. Frank is zwaar onder de indruk van een filmpje dat door Marc Torringa (de zoon van Krijn Torringa) on line gezet is.
Het betreft een reportage over het Hobby Orkest, een initiatief van de pianist Frans Elsen, trompettist Cees Smal (Diamond Five) en rietblazer Herman Schoonderwalt (de eerste winnaar van de Wessel Ilcken prijs).
Zij repeteren (anno 1967) in de fameuze Sound Push studio te Blaricum, midden in het Gooi. Daar zijn in de jaren zestig en zeventig vele legendarische elpees opgenomen….
In dit filmpje zie je de toenmalige crème de la crème van de Nederlandse jazz-scene.
Hobby Orkest in de Sound Push Studio
De complete line up:
Trompet: Frans Mijts, Cees Smal, John Bannet, Eddy Engels, Fons Diercks
Saxen: Ferdinand Povel, Herman Schoonderwalt, Tony Vos, Sander Sprong, Joop Mastenbroek
Trombones: Rudy Bosch, Eric van Lier, Bertil Peereboom Voller, Dick Kaart, Frans van Luin
Ritmesectie: Frans Elsen, Cees Slinger (piano), Rob Langereis (bas), Evert Overweg (drums), Joop Scholten (gitaar)
Techniek: Willem Kaas, Dick Bakker
29 april 2012
door: Frank Jochemsen
LUISTER NACHTBRAKEN VAN 9 APRIL TERUG:
Frank kreeg een mailtje met mp3 van Phil -Wicked Jazz Sounds- Horneman: “en dan nu voor de grote prijsvraag van deze week……….. kent u deze versie?”

Carl 'Sherlock' Holmes vraagt zich af waarom vogels plotseling verschijnen
Bijgesloten een versie van ‘(They long to be) Close to you’, dat wereldberoemd werd door The Carpenters. Vandaar dat Horneman meteen aan Frank dacht. Die echter geen idee had, de versie niettemin erg goed vond, deze draaide in Nachtbraken en toen besloot om heerschap Phil maar eens op te bellen, om kwart voor twee ‘s nachts….

De nieuwe uitgave van Jazzman
Tevens liet Frank in deze Nachtbraken een stuk horen van de LP ‘The One’ van de Amerikaanse reli-jazzgroep ‘Azanyah’, tot nogtoe onvindbaar en niet te betalen. Gelukkig bracht
Jazzman de plaat juist opnieuw uit. Alsnog zeer gelimiteerd, maar wel weer verkrijgbaar dus!
Azanyah is een spiritual-jazz-groep rond bassist Mamaniji Azanyah en blazer Immanuel Zecheriah. Ze namen hun enige album in 1987 op, eigenlijk jaren later dan je van deze muziek zou verwachten als je Azanyah hoort. Er was nooit een commerciële bedoeling met de uitgave, de elpee vond vooral zijn weg naar vrienden, bekenden en frequente concertbezoekers. Hoog spirituele muziek met een prachtige drive die het absoluut verdient aan de obscuriteit ontrukt te worden.
9 april 2012
door: Frank Jochemsen

Zwollenaar Henk Zomer begint op zijn elfde jaar met drummen. Als schooljongen richt hij de jazzrock-band ‘Strange Power’ op , die onder de naam ‘Scope’ in de jaren zeventig veel succes oogst. Van Scope worden zelfs twee albums op het fameuze label Atlantic uitgebracht.

De eerste LP van Scope
Zomer’s drumcarrière barst in volle hevigheid los. Hij bekwaamt zich steeds meer in de jazz en verdiept zich in de drumstijl van Tony Williams. Henk studeert bij pianist Frans Elsen, en door jaren van keihard werken ontstaat de Henk Zomer-stijl, die gekenschetst kan worden als zeer eigenzinnig.
Zomer speelt onder meer met trompettist Clark Terry, fluitist Chris Hinze, gitarist Jan Akkerman, trompettist Chet Baker, de pianisten Rob Franken, Rob Madna en Jasper van ‘t Hof, de gitaristen Wim Overgaauw en Maarten van der Grinten, de saxofonisten Ernie Wilkins, John Tchicai en Benjamin Herman. Hij speelt jarenlang in de vaste groep van pianist Rene van Helsdingen en richt zelf jazzgroepen als Oyez en Farrago op.

Met zangeres Madeleine Peyroux zwierf Zomer als straatmuzikant door heel Parijs.
Ook speelt Henk regelmatig met de grote saxofoonbelofte Ben van Gelder en samen met Miguel Martinez en Frank Wingold in de groep ‘What’s the Tonic?’. Maandelijks organiseert hij een jamsessie in het Zwolse café ‘De hete brij’, waarvoor hij de meest uiteenlopende solisten regelt.
Henk Zomer komt in de nacht van 25 op 26 maart een potje Nachtbraken met Frank Jochemsen, die Zomer’s hele archief overhoop heeft getrokken. In deze editie van Nachtbraken zullen naast vele unieke opnamen ook stukken van Henk Zomer’s grote inspiratiebronnen klinken; Miles Davis, Tony Williams en Jack DeJohnette. Ook voelt Frank Henk stevig aan de tand over zijn drumstijl en drijvende kracht. Dat belooft een bijzondere nacht. “Ritmes maken is voor mij iets emotioneels. Er zijn al genoeg robots op de wereld”, aldus Henk Zomer.

Henk Zomer in de Jazzyjam. Foto: Maarten Jan Rieder
20 maart 2012
door: Frank Jochemsen

Miles' On the corner, die als geheel op de zwarte lijst moet
Frank is er wel drie uur mee bezig geweest, het samenstellen van z’n zwarte lijst.
En nog altijd is ie niet goed. Laat staan perfect. En hij heeft helaas ook maar drie uur om ‘m uit te zenden, aanstaande maandag- op dinsdagnacht. Tien uur was makkelijker geweest. Moest het gewicht nou op soul, jazz, funk, souljazz, funkjazz, funksoul of souljazzfunk? Frank werd er
knetter van.
Hij moet dus geholpen. Wie of wat heb jij op je zwarte lijst gemikt? En waarom?
Wat vind je van Frank’s lijst? Slaap je er doorheen, of blijf je er voor op? Doe suggesties voor, tijdens of na de uitzending via frank@radio6.nl, en als je twittert gebruik dan #radio6

Aloe Blacc heeft hard een Dollar nodig. Wie niet?
Herbie Hancock’s Wiggle-waggle, Aloe Blacc’s I need a dollar (hebben we allemaal wel ‘ns nodig), Beatrice van Sam Rivers, First Statement van Nederlandse nieuwkomer Ben van Gelder, Dexter Gordon’s Soy Califa, Macy Gray met Beauty in the world, Hancock die nou eens een plaat met Tina Turner moet maken in plaats van alleen Edith and the Kingpin…. Albert Ayler die echt op de zwarte lijst moet met zijn uitvoering van Summertime, Esperanza Spalding die met Black Gold weer een prachtige nieuwe plaat leverde die per direct op de zwarte lijst kan, en het heftige statement dat qua classic jazz alleen HELE ALBUMS op de lijst moeten. En dan van Miles Davis ‘On the corner’, of E.S.P. en ‘Ascenseur pour l’echafaud’. En van Coltrane de LP met Duke Ellington.
Kortom: Het wordt een lange nacht… met het nodige van vinyl. Tenslotte is er weinig zwarter dan de zwarte schijf.
Wil je nog stemmen op de zwarte lijst? Vooral doen!
Want vanaf 17 maart gaat ie knalhard van start.
10 maart 2012
door: Frank Jochemsen

Huibers als geschilderde hond
Het was bijna te laat, van één tot vier. Maar er viel niet aan te ontkomen, helazerwijs. Er werd in de vroege ochtend van 27 februari 2011 nacht gebraakt met de geschilderde hond. Luister de drie uur hier terug:
eerste uur
Jil Bernal – The dogs
Freddie Redd Quartet – Who killed Cock Robin – The music from ‘The Connection’
Syl Johnson – Come together
The Seven – Song – The song is song, the album is album
Jezebel sextet – Let me come within – Lift it up
Sam Rivers – Beatrice – Fuchsia swing song
LaVern Baker – Tiny Tim
John Klemmer – Free soul – Blowing gold
Ramon Morris – Sweet sister funk – Sweet sister funk
Soul session feat. Baika – Struggles and blessings – Soul session one
Kojato – Like a gipsy – All about jazz
tweede uur
Funkadelic – Standing on the verge – single
Funkallero - Bill Evans - The Bill Evans Album
Tears – Weather report - Weather report
Freedom jazz dance – Miroslav Vitous – The Bass
Maverick Sabre – I need – Schijf van 6
Too busy – DeRobert and the half-truths – single
The shakedown – Speedometer – single
Agadir sunset – Johnny Almond – Hollywood blues
Lonely – Ananda Shankar – maxisingle Missing you
Karen – Phil Hewitt
derde uur
Samba de sausalito – Angel Gutierrez y su organo
Greenleave street – Max Rocci & His Friends – Il mondo dei govani
Twin stars of thence – Sun Ra – Lanquidity
Alone in the park part 1 – Walt Dickerson quartet – A Patch of Blue
Dancing girls – Pete LaRoca/John Gilmore/Chick Corea – Turkish women at the bath
Turn down the sound – Adrian Younge feat. Venice Dawn – Something about april
Chu Chu – James Brown and the famous flames – single
Motor Booty Affair - Parliament – Motor Booty Affair
Bassamba part 2 – Jasper van ‘t Hof feat. Charlie Mariano – Transistory
Wie? Hoe? Wat zit je nou raas te kallen?
Sander Huibers, van Painted dog Records. Een bijzonder distributie-eenmanszaakje voor cd’s en elpees. Fysieke dragers met doorgaans opzwepende klanken. Zeer geschikt voor het medium radio en de niche Radio 6 in het bijzonder.
Frank kan er doorgaans wel wat mee, de platen die Sander ‘doet’.
Los van dat feit heeft de heer Huibers een eigenzinnige muzieksmaak. Die naar meer smaakt. Vandaar dus: er is geen ontkomen meer aan: Huibers en Jochemsen draaien een zootje knappe stukkies muziek. Jazz, funk, funkjazz, soul, souljazz en meer van zulks. Van vinyl vooral, maar ook het totaal achterhaalde zilveren schijfje wordt niet geschuwd. Want het gaat dus om de muziek. Dat dan weer wel. En gaat er nog reggae gedraaid worden?
Je bent van harte uitgenodigd voor de eerste rang. In de nacht van zon- op maandag aanstaande. Tussen 1.00 en 4.00 uur. Live op Radio 6. Daar hebben we je waar we je wezen willen. Bemoeienissen? Graag via frank@radio6.nl of een tweet met #radio6

Een vies plaatje uit de painteddogstal, ook leuk
30 januari 2012
door: Frank Jochemsen
Saxofonist Yuri Honing is de winnaar van de dertigste VPRO/Boy Edgar prijs!
Dat werd vanavond bekend gemaakt in De Wereld Draait Door. Morgen is Honing te gast bij Steef Cuijpers in Steefs Cantina, en bij Villa VPRO op Radio 1.
Vannacht laat Frank in Nachtbraken alvast de nodige prachtige muziek van Yuri Honing horen.
Enige informatie over Yuri Honing:
Yuri Honing (Hilversum, 6 juli 1965) is een van de markantste saxofonisten van zijn generatie. Hij wil muziek niet in hokjes opdelen. Daarom speelt hij tijdens zijn carrière niet alleen met generatiegenoten (in groepen zoals zijn Trio en Acoustic Quartet), maar ook met oudere Nederlandse (Misha Mengelberg en Ernst Reijseger) en buitenlandse musici (Paul Bley, Gary Peacock, Paul Motian, Pat Metheny). Honing gaat verder samenwerkingsverbanden aan met muzikanten uit de Arabische muziek, de popmuziek, de klassieke muziek en de moderne dance. (bron: website MCN)
23 januari 2012
door: Frank Jochemsen